Εισαγωγή  
  Το Σωματείο  
  Ιστορία  
  Συναντήσεις  
  Εσωτερική ανάπτυξη  
  Αρχές & πρακτικές  
  Φιλοσοφία  
  Εισαγωγή  
  Συνήθεις ερωτήσεις  
  Εισαγωγικές συναντήσεις  
  Η Αλήθεια του Yoga  
  Δραστηριότητες / Gallery  
  Έντυπες Εκδόσεις  
  Υλικό για μελέτη  
  Μελέτες / Άρθρα / Ομιλίες  
  Φιλοσοφικές παραδόσεις  
  Ανθρωπιστικές μελέτες  
  Πολιτική Οικονομία  
  Διδακτικές ιστορίες  
 
 
 
 
 
 
 
English Version    
  Δημόσια Έσοδα δίχως Φορολογία (Ν. Καζάνας)
Ο Δρ Μπέρτζες στην μελέτη του με τον τίτλο Δημόσια Έσοδα δίχως Φορολογία φτάνει στο συγκλονιστικό συμπέρασμα ότι υπάρχει ένα μέρος της όλης παραγωγής σε μια οποιαδήποτε χώρα που δημιουργείται από την εργασία των ανθρώπων και ανήκει εκ φύσεως στους ιδιώτες (άτομα ή εταιρίες) και ένα άλλο μέρος που δημιουργείται από την ύπαρξη της κοινωνίας (ή της Πολιτείας συνολικά) και εκ φύσεως ανήκει στην Πολιτεία. Χάριν ευκολίας ας ονομάσουμε αυτά τα δύο μέρη «ιδιωτικό» προϊόν (private values) και «δημόσιο» προϊόν (public ή communal values).
Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, λοιπόν, εφόσον το δημόσιο προϊόν είναι δημιούργημα της (ύπαρξης της) Πολιτείας, τότε εκ φύσεως ανήκει στην Πολιτεία, και όταν η Πολιτεία το παίρνει, δεν μπορεί να θεωρείται «φόρος», διότι η Πολιτεία παίρνει κάτι που δικαιωματικά της ανήκει. Απεναντίας, όταν η Πολιτεία δεν παίρνει το δημόσιο προϊόν, αλλά, είτε με άμεσους φόρους (επί κερδών, μισθών, συντάξεων κλπ) είτε με έμμεσους (στα τσιγάρα, ποτά, αυτοκίνητα, κλπ) παίρνει από το ιδιωτικό προϊόν, τότε κλέβει!
 
 
  Φιλελεύθερη Παράδοση B' μέρος: Πολίτες και Κράτος (Ν. Καζάνας)
Έχουμε δύο προϋποθέσεις ή βάσεις για την ελεύθερη οικονομία και την πραγματική ελευθερία των πολιτών. Αφενός είναι οι πολιτικές ελευθερίες, ή πολιτικά δικαιώματα όπως λέγονται σήμερα, που εξασφαλίζονται από την ισχύουσα νομοθεσία. Αφετέρου είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία στην οικονομία, ανεξάρτητη από κάθε κρατική παρέμβαση, έτσι που, όπως πάλι λέγεται σήμερα, να λειτουργούν ελεύθερα οι νόμοι της αγοράς και κυρίως ο νόμος της προσφοράς και ζήτησης. Λείπει όμως κάτι - μια τρίτη απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξουν πραγματικές συνθήκες ελευθερίας.
 
 
 

Κοινωνία δίχως φόρους: φορολογική μεταρρύθμιση
Aυτή η μελέτη επιδιώκει να πληροφορήσει για μια πτυχή της Φορολογίας σχεδόν παντελώς άγνωστης στην Eλλάδα. Γιαυτό είναι σύντομη και απλουστευμένη. Σ' αυτή τη μελέτη παρουσιάζεται μιά ριζικά διαφορετική μέθοδος άντλησης δημόσιων εσόδων η οποία είναι απλούστατη, φθηνότατη και διαφανέστατη. Eίναι επίσης δίκαιη, αν μπορούμε να επικαλεστούμε και αυτή την παραγκωνισμένη ηθική αξία για την οποία συχνά μιλούν οι πολιτικοί αλλά σπάνια την εφαρμόζουν στην πράξη, οπότε και την επιδιώκουν κυρίως για την πελατεία τους. H ηθική αυτή άποψη σχετίζεται με τη δίπτυχη υπόσταση του προϊόντος της παραγωγής είτε στη μικρή κλίμακα μιάς ιδιωτικής ή κρατικοποιημένης επιχείρησης είτε στη μεγάλη κλίμακα του Eθνικού Προϊόντος μιάς χώρας. Όπως αναγνωρίζουν αρκετοί οικονομολόγοι που μνημονεύονται στην μελέτη μας, ένα μέρος του προϊόντος οφείλεται στην προσπάθεια ή συμβολή του παραγωγού (άτομα ή ομάδες ατόμων) κι ένα άλλο στην ύπαρξη της κοινωνίας ολόκληρης, με τις δημόσιες υπηρεσίες και τις γενικότερες συνθήκες της. H πιό δίκαιη μέθοδος άντλησης δημόσιων εσόδων συνίσταται στη συλλογη του μέρους του προϊόντος που οφείλεται στην ύπαρξη της κοινωνίας, αφήνοντας στον παραγωγό το μέρος που οφείλεται στη δική του προσπάθεια ή εργασία, κι αυτήν περιγράφει το δεύτερο μέρος της μελέτης.

 
 
 

Ελεύθερη Οικονομία; (Ν. Καζάνας)
Πολλά λέγονται και γράφονται πάλι (2008 Μάρτιος) για ελεύθερη αγορά και αποκρατικοποιήσεις. Κι ενώ η κυβέρνηση αρέσκεται να αποκαλείται (Νέο-) Φιλελεύθερη όντας Νέο-Δημοκρατική, τα συνδικάτα εκφράζουν τεράστια δυσαρέσκεια βλέποντας τα ούτως ή άλλως ισχνά εισοδήματά τους (και συντάξεις) να εξανεμίζονται στο ισχυρό ρεύμα ακρίβειας...
...το πρώτο ίσως ερώτημα που τίθεται αφορά τους λόγους που υπάρχει ο κρατισμός στην έκταση κι ένταση που γνωρίζουμε σήμερα. Οπωσδήποτε δεν ξεφύτρωσε αυτόματα ή τυχαία, ούτε επιβλήθηκε από εξωγήινα όντα. Ένα δεύτερο ερώτημα είναι γιατί θέλουν τη λεγόμενη ελεύθερη οικονομία όλοι αυτοί που την αποζητούν και την διατυμπανίζουν. Τι είναι "ελεύθερη οικονομία"; Όλοι άραγε εννοούν και αναφέρονται στο ίδιο πράγμα;

 
 
 

Πλάτωνας: πατέρας της ελεύθερης οικονομίας (Ν. Καζάνας)
Η πατρότητα της σύγχρονης οικονομικής επιστήμης αλλά και της ελεύθερης οικονομίας αποδίδεται στον Άνταμ Σμιθ, καθηγητή Φιλοσοφίας (Ηθικής) στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στον 18ο αιώνα. Και αυτό είναι ορθό. Διότι στον Σμίθ βασίζονται και αναφέρονται άμεσα οι μεταγενέστεροι οικονομολόγοι Ρικάρντο, Μιλλ ακόμα κι ο Μάρξ...
...Όσο παράξενο κι αν φαίνεται όμως, ο Πλάτωνας είχε διατυπώσει τις ίδιες ιδέες δύο χιλιετίες τουλάχιστο νωρίτερα...

 
 
 

Λειτουργία Κράτους (Ν. Καζάνας)
"Μπορείς να αγαπάς τον λαό, να κυβερνάς την Πολιτεία και να μην παρεμβαίνεις; ...Να καθοδηγείς χωρίς να εξουσιάζεις;" (Ταο Τε Τσινγκ, 10)
Αυτό το ερώτημα θέτει ο Λάο Τσε στον 6ο (τουλάχιστο) αιώνα π.Χ., όχι μόνο στους Κινέζους αλλά σε όλη την ανθρωπότητα. Προειδοποίησε ακόμα: "Όσο περισσότεροι οι περιορισμοί/ Τόσο φτωχότεροι οι πολίτες.../Όσο περισσότεροι οι κανονισμοί και διατάξεις/ Τόσο περισσότεροι οι κλέφτες και οι ληστές" (57)...

 
 
 

Φιλελεύθερη Παράδοση (Ν. Καζάνας)
Το έτος 1991 συμπληρώθηκαν 200 χρόνια από την απαρχή της Φιλελεύθερης Παράδοσης στην Αγγλία η οποία τοποθετείται στο 1791, χρονιά που ο Edmund Burke στράφηκε στον Συντηρητισμό και ο C.J. Fοx, αρχηγός των Ουίγκων προχώρησε στον φιλελευθερισμό. Αυτά, τουλάχιστον κατά τους ιστορικούς Alan Bullock και Maurice Shock.
Σ' αυτό το άρθρο εξετάζονται οι βασικές αρχές της και η εξέλιξη εκείνου του Φιλελευθερισμού κατά τον 19ο αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου...

 
 
  Ο Άνταμ Σμίθ και το Αγνοημένο Σφάλμα (Ν. Καζάνας)
Oι παρατηρήσεις που ακολουθούν ξεκίνησαν με ορισμένες σκέψεις - ανταπο-κρίσεις στο άρθρο του καθηγητή κ. Α. Ι. Πανεθυμιτάκη που ξεχωρίζει από την πληθώρα δημοσιευμάτων για τον Άνταμ Σμίθ διότι δείχνει μια ασυνήθιστη εξοικείωση αναφέροντας τα ποικίλα ενδιαφέροντά του (πέρα από οικονομικά, ηθική φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία, ήταν και φυσιοδίφης), τη γνωριμία του με τους φυσιοκράτες, το πρώτο σύγγραμμά του Η Θεωρία Ηθικών Αισθη-μάτων (1759), τον ανθρωπισμό του και το "σύστημα ισορροπιών μεταξύ των ατόμων και μεταξύ ατομικού και κοινωνικού συμφέροντος" που οραματιζόταν.

Μόνο που ο κ. καθηγητής (όπως και οι πλείστοι καθηγητές δεξιάς ή μαρξιστικής χροιάς) παραγνωρίζει το απλό γεγονός ότι ο ίδιος ο Άνταμ Σμίθ έβαλε τα θεμέλια για την "έλλειψη ισορροπίας" στην οικονομική διάρθρωση της Πολιτείας και έγινε, χάρη στη θεώρησή του, το πρώτο και μεγαλύτερο εμπόδιο στην "κοινωνία χωρίς προνόμια, ευνοϊκή μεταχείριση και ύποπτες συναλλαγές".
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 1. Οικονομικό ή πολιτικό;
Το βασικό πρόβλημα στη Νεοελληνική κοινωνία δεν είναι οικονομικό, πολιτικό ή ότι άλλο λένε διάφοροι αναλυτές και σχολιαστές. είναι πρώτιστα και βαθύτατα (αν-)ηθικό: οι πολιτικοί ψεύδονται και κάνουν συμφεροντολογική κατάχρηση της εμπιστοσύνης του λαού. Οι πέντε βασικοί κανόνες ηθικής. Ο Πλάτων για τον γνωστικό ηγέτη/κυβερνήτη.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 2. Πολιτευτές και λαός.
Οι βασικοί κανόνες ηθικής (όπως στο 1). Η διαφθορά και η αναλήθεια διαποτίζουν τον σύνολο ιστό της Πολιτείας. Οι μάζες των πολιτών είναι συμφεροντολόγοι και ανήθικοι σαν τους πολιτευτές που ψηφίζουν. Η «δημοκρατία» είναι ένα υπνωτικό σύνθημα απάτης. Ο Πλάτων και ο Κομφούκιος.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 3. 'Αγνοια.
Ακόμα και ειδικευμένοι αναλυτές και οικονομολόγοι διαφωνούν και τσακώνονται. Τρία είδη άγνοιας: πανανθρώπινη, θεληματική, συγκαλυπτική. Η θεληματική άγνοια στην Οικονομολογία και στην Αριστερή πολιτική. Λαό Τσε και Άνταμ Σμιθ. Εκτός από εκδοχές του καπιταλισμού και σοσιαλισμού/κομμουνισμού υπάρχει και τρίτο σύστημα, απλό αποτελεσματικό και δίκαιο.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 4. Σύνταγμα - συντεχνιακό.
Σημασία έχει η νοοτροπία του Έθνους, όχι το πολίτευμα. Πολλά άρθρα του Συντάγματός μας είναι άκρως ιδιοτελή διασφαλίζοντας τα συμφέροντα των βουλευτών και μελών της κυβέρνησης. Πολλές καλές διατάξεις δεν εφαρμόζονται: όπως ο διαχωρισμός νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας ή το ψηφίζειν κατά συνείδηση. Υπάρχουν πολλοί νόμοι για να παρακάμπτονται καλές διατάξεις. Άνταμ Σμιθ και Λάο Τσε περί νόμων!
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 5. Μερικές έννοιες.
Στην πολιτική και στην οικονομία χρησιμοποιούνται πολλοί όροι που συχνά είναι κούφια συνθήματα: όπως «δημοκρατία» και στην Γαλλική επανάσταση - ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα. Αλλά οι έννοιες διαφεύγουν. Οι 5 ηθικές αρχές και η αξιοκρατία. Τελικά όλοι θέλουν δικαιοσύνη - όπως την ορίζει ο Πλάτων. Τρεις βασικές αρχές διακυβέρνησης.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 6. Δικαιώματα και καθήκοντα.
Εξετάζονται τα εννιά πραγματικά δικαιώματα του ανθρώπου που εγείρονται ως ανάγκες από τη φύση του και τη φύση του κόσμου που ζούμε. Αυτά έχουν αξία μόνο εφόσον όλοι τηρούμε το καθήκον μας να μην παραβιάζονται τα δικαιώματα των άλλων. Ένα από τα εννιά δεν διασφαλίζεται καθόλου από τις σημερινές κυβερνήσεις. έτσι προκαλούνται οι πολιτικο-οικονομικές κακοδαιμονίες παντού εδώ και πολλούς αιώνες.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 7. Παραγνωρισμένο Δικαίωμα Α.
Σήμερα κυβερνήσεις και λαοί παραγνωρίζουν το φυσικό δικαίωμα (ανάγκη) κάθε ανθρώπου να έχει ελεύθερη πρόσβαση στη γη για να κατοικεί και να εργάζεται - όπως στον αέρα και στο φως. Η αναγνώριση αυτού του δικαιώματος σε παλαιότερες εποχές και σε στοχαστές: Μαρξ, Blackstone, Jefferson, Βυζαντινοί Νόμοι, Πλάτων, Βεδική παράδοση των Ινδιών.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 8. Παραγνωρισμένο Δικαίωμα Β.
Επανεξετάζεται η πανανθρώπινη ανάγκη για ελεύθερη πρόσβαση στη γη. Οι παρατηρήσεις του στοχαστή John Locke. Το μέγα σφάλμα του Άνταμ Σμιθ. Ο Λ. Τολστόι αναγνωρίζει αυτή τη βασική ανάγκη.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 9. Ο θάνατος της Οικονομολογίας.
Τίτλος βιβλίου του Βρετανού οικονομολόγου P. Ormerod. Η Οικονομολογία αγνοεί το ρόλο της γης. τον συγχέει με αυτόν του κεφαλαίου. Μη έχοντας νόμους όπως η Φυσική, αδυνατεί να προβλέψει κάμψεις και ανακάμψεις. Πολλοί ειλικρινείς οικονομολόγοι ομολογούν τις ελλείψεις της υποτιθέμενης «επιστήμης» τους.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 10. Πολιτική Οικονομία.
Η αληθινή φύση και σημασία της μελέτης αυτής: πάντα ήταν συνδεδεμένη με την Ηθική. Οι δυσλειτουργίες στην οικονομία: δεν διακρίνονται οι αληθινές αιτίες από τα συμπτώματα. Ο M. Blaug για το θέμα. Μια αναλογία με την υποθετική ύπαρξη δουλείας στην εποχή μας. Ο διαχωρισμός της ιδιωτικής αξίας και της δημόσιας και το μάζεμα της δεύτερης (ή Γεωφορολόγηση).
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 11. Αρετή και Τόλμη στον Κυβερνήτη.
Ο σοφός και δίκαιος Σολωμών. Η δικαιοσύνη και ο δίκαιος στον Πλάτωνα. Παρατηρήσεις για τα καθήκοντα του Κυβερνήτη και των πολιτών από τον M. Ficino της Αναγέννησης και τον Ρωμαίο Κικέρωνα. Ο Βρετανός E. Burke για την διακυβέρνηση. Ο Χ. Τρικούπης ως παράδειγμα προς μίμηση. Ο Πλάτων και ο Άνταμ Σμιθ για τις ψευδαισθήσεις των πολιτικών.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 12. Παραγωγή: Τρεις Συντελεστές.
Οι τρεις συντελεστές στο συμπαντικό σκηνικό. Τρεις δυνάμεις λειτουργούν σε διάφορα στάδια της παραγωγής. Τελικά, για την παραγωγή έχουμε Εργασία, Γη και Διαμορφωτικές Συνθήκες εκεί όπου η Εργασία συναντά τη Γη. Αναλυτική περιγραφή των τριών και του όρου «πλούτος» (=αγαθά και υπηρεσίες).
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 13. Παραγωγή Β.
Πρωτογενής διαίρεση σε συνθήκες ελευθερίας. Η παραγωγή σε συνθήκες όπου οι άνθρωποι ζουν ελεύθεροι και έχουν πρόσβαση σε πάμφθηνα ή ελεύθερα εδάφη. Η αρχή της Συνεργασίας (εξειδίκευση). Οι πιονιέροι άποικοι στη Βόρεια Αμερική, Αυστραλία και αλλού γύρω στο 1800. Ανάπτυξη της αγροτικής κοινότητας. Η φυσική αμοιβή της εργασίας είναι το σύνολο προϊόν στην οριακή τοποθεσία (με την χαμηλότερη παραγωγή): αυτό καθορίζει το επίπεδο των μισθών. Η αξία (αργότερα «τιμή») κάθε τοποθεσίας καθορίζεται από την παραγωγικότητά της.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 14. Παραγωγή Γ: Πρόσοδος ή Δημόσια Αξία.
Σύντομη επανάληψη του φύλλου 13 Παραγωγή Β: Πρωτογενής Διαίρεση. Τονίζεται το γεγονός πως η (γεω-)πρόσοδος δεν οφείλεται στην εργασία και το κεφάλαιο που ο κάτοχος μιας τοποθεσίας βάζει στη δουλειά του αλλά στη δύναμη της φύσης (=ευφορία εδάφους) και πολύ περισσότερο στην ανάπτυξη και βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών. Τρία καθήκοντα της κυβέρνησης.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 15. Παραγωγή Δ: Ανελεύθερη Γη.
Όπου οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι αλλά η γη ανελεύθερη, δηλαδή ιδιόκτητη, το επίπεδο μισθών τείνει προς το λιγότερο που οι άνεργοι αποδέχονται: αυτό ανεβαίνει σε καιρό άνθησης και κατεβαίνει χαμηλά σε καιρό ύφεσης. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα καθότι όλες οι γαίες έγιναν ιδιόκτητες, από το 1895 στις ΗΠΑ, νωρίτερα σε Ευρωπαiκές χώρες. Συχνά γαίες κατακρατούνται σήμερα σε αχρησία (για να αυξηθεί η τιμή τους σε αγοραπωλησίες), επιτείνοντας έτσι τη στενότητα προσφοράς και δημιουργώντας έντονα προβλήματα στην οικονομία.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 16. Ο Οικονομικός Κύκλος.
Μια συνέπεια της ανελεύθερης γης είναι ο Οικονομικός Κύκλος (business cycle) που παρουσιάζει επαναληπτικές διακυμάνσεις κάμψης, ύφεσης, ανάκαμψης και άνθησης. Πολλοί θεωρούν πως ο κύκλος συνδέεται στενά με τον κύκλο της κτηματομεσιτικής και οικοδομικής δραστηριότητας (με όμοιες διακυμάνσεις) και διαρκεί 17-18 χρόνια. Εξετάζονται οι περιπτώσεις ΗΠΑ, Βρετανίας, Ιαπωνίας και Αυστραλίας. Η ακαδημαϊκή Οικονομολογία, παρά την αυτοπροβολή της ως 'επιστήμη' και παρά τα συσσωρευμένα δεδομένα (data) τριών αιώνων τουλάχιστον, αδυνατεί να προβλέψει έστω και κατά προσέγγιση την πορεία του Κύκλου.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 17. Φορολογία.
Υπάρχει το τωρινό γνωστό μας σύστημα φορολογίας, περίπλοκο, ασυνάρτητο, αυθαίρετο, παράλογο και καταπιεστικό. Αποθαρρύνει την πρωτοβουλία και κλέβει από τη φυσική αμοιβή και την περιουσία του κάθε πολίτη. Όσο πιο πολύ εργάζεσαι και κερδίζεις για να συντηρείς τον εαυτό σου και την οικογένεια σου, τόσο πιο πολύ φόρο πληρώνεις. Υπάρχει και η Γεωφορολόγηση που αντλεί μόνο από τις αξίες που δημιουργεί με την ύπαρξη και ανάπτυξή της η κοινωνία. Αυτή δεν αφαιρεί τίποτα από την φυσική αμοιβή της εργασίας και την περιουσία των πολιτών.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 18. Στρέβλωση της Οικονομολογίας.
Στην τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ, μια ομάδα οικονομολόγων με διάφορες δημοσιεύσεις τους χαρακτήρισε τη γη, που είναι πρωταρχικός συντελεστής στην παραγωγή, ως κεφάλαιο, που είναι δευτερεύων συντελεστής. Η γη προϋπάρχει της παραγωγής (και του ίδιου του ανθρώπου). Το κεφάλαιο στη μορφή χρήματος, εργαλείων, οχημάτων, μηχανημάτων, κτηρίων, σπόρων κλπ, είναι το ίδιο προϊόν της παραγωγής. Η στρέβλωση έγινε ακριβώς για να εμποδίσουν την εφαρμογή της Γεωφορολόγησης.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 19. Αντιρρήσεις για τη ΓΦ αντικρούονται.
Σε πολλές ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις παρουσιάζονται διάφορες αντιρρήσεις για την εφαρμογή της ΓΦ: όπως ότι δεν είναι πρακτικά εύκολο να υπολογιστεί η πρόσοδος. ή ότι πρόσοδος προκύπτει και σε άλλους συντελεστές (πχ τραγουδιστές ή πυγμάχους). Καμιά από αυτές τις αντιρρήσεις δεν ευσταθεί. Ορισμένοι οικονομολόγοι δείχνουν με αριθμούς πως τα έσοδα από τη φορολόγηση έγγειων αξιών είναι υπεραρκετά για να καλύψουν κρατικές δαπάνες.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 20. Διακυβέρνηση Α΄.
Ένα άρθρο που κάνει μια σύντομη και απλουστευμένη εισαγωγή στο θέμα της Τέχνης της Διακυβέρνησης διαχωρίζοντας τους κλασικούς φιλελεύθερους (στη Βρετανία) από τους μοντέρνους νεο-φιλελεύθερους και προσδιορίζοντας τη σφαίρα της κυβερνητικής λειτουργίας γενικά.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 21. Διακυβέρνηση Β΄.
Εδώ εξετάζονται λεπτομερώς οι αρχές διακυβέρνησης όπως αυτές διατυπώθηκαν στα έργα των αρχαίων σοφών (πχ. Λάο Τσε, Πλάτων) και νεώτερων (κλασικών) φιλελεύθερων (πχ Adam Smith, Edmund Burke). Προσδιορίζονται οι βασικές λειτουργίες της κυβέρνησης σύμφωνα με τη θέση της στην γενικότερη δομή της Ανθρωπότητας. Προσδιορίζονται τα γενικά δικαιώματα του Ανθρώπου, επίσης τα οικονομικά δικαιώματά του και τα αντίστοιχα οικονομικά καθήκοντά του. Τέλος, προσδιορίζονται λεπτομερέστερα τα καθήκοντα (=λειτουργίες) της κυβέρνησης. Αλλά τονίζεται η ανάγκη για μακρόχρονη, επίπονη εκπαίδευση σε αυτόν τον τομέα.
 
 
  Αρχές Διακυβέρνησης: 22. Φορολογία Β΄: ΕΔΑ ή Γεωφορολόγηση.
Εδώ εξηγείται λεπτομερέστερα πώς η πρόσοδος αποκομίζεται μέσω φορολόγησης αξιών γης και πώς αυτή η φορολογία είναι, στην πραγματικότητα, η επιστροφή στο Δημόσιο της αξίας που το ίδιο το Δημόσιο δημιουργεί.
 
 
 
© Copyright 2008- Όμιλος Μελετών